?

Log in

The Digital Manual [entries|archive|friends|userinfo]
Fanny

[ userinfo | livejournal userinfo ]
[ archive | journal archive ]

Einde [Oct. 19th, 2010|05:21 pm]
Fanny
Wie had dit kunnen denken. Wie had kunnen denken dat de situatie de dag na de vorige post zo zou veranderen?

Jij.

Ineens ben je er niet meer. Geen enkel vermoeden, geen enkel teken dat je nu echt niet meer kunt. Geen afscheid. Een laatste knuffel die achteraf gezien alles had moeten zeggen, maar ik had het simpelweg niet door. Hoe heb ik dit niet kunnen zien?

Zomaar vertrokken, een kort briefje, geen contact. Nu alleen maar het bericht dat het echt, echt, echt nooit meer goed zal komen.

Ik kan het niet geloven. We zijn voor elkaar gemaakt, dat was na drie dagen duidelijk. En ik zie het nu beter dan ooit.
Wat heb ik alles veel te serieus genomen. Wat ben ik druk geweest met mijn eigen onzekerheden en pijn, zo druk dat ik niet heb gezien hoeveel pijn ik je deed en hoe machteloos je je voelde.

Maar nu begrijp ik het. Want de machteloosheid neemt me volledig over. Ik zou willen schreeuwen tot het in Londen te horen is. Ik heb het gevoel dat mijn lichaam uit elkaar spat door het overweldigende gevoel van urgentie om maar iets te kunnen doen, terwijl ik gewoon helemaal machteloos sta.

Ik kan me gewoon geen leven zonder jou voorstellen.
link3 comments|post comment

Terug bij af [Oct. 13th, 2010|09:32 pm]
Fanny
[mood |rejectedrejected]
[music |Zornik - Go Your Way]

Al een hele tijd wil ik hier eigenlijk weer eens schrijven over hoe het nu werkelijk gaat. Maar eerst besloot ik om toch eens terug te gaan lezen over de afgelopen 6,5 jaar.
En toen kwam ik erachter dat eigenlijk de meeste dingen al eens ooit gezegd zijn.

Het lijkt wel alsof ik terug ben gegaan in de tijd, alsof alle gevoelens en vooral onzekerheden uit de beginperiode van mijn journal weer terug zijn. En dat had ik me helemaal niet gerealiseerd, dat er al eerder een periode in mijn leven heeft bestaan waarin ik me zo voelde. En misschien is dat omdat het nu allemaal toch zo anders is gelopen dan ik had verwacht.

Ruim een half jaar geleden vertelde ik hier hoe geweldig het allemaal moest gaan worden. Hij zou hierheen komen, speciaal voor mij, en we zouden een sprookjesleven gaan leiden.
Om Roderick Veelo te quoten: 'Hoe ver naast kun je er zitten?'

Vanaf het allereerste moment is het een strijd geweest. Een strijd om het zo mooi te maken als het zou moeten zijn. Een strijd om niet te saai, te gewoon te zijn. Een strijd om perfect te zijn, en op zijn minst goed genoeg.
Nauwelijks heb ik me in de afgelopen 6 maanden goed genoeg gevoeld, laat staan perfect. De magie was weg, vanaf het allereerste moment. Ik ben niet meer speciaal, niet meer die persoon die het waard is om naar de andere kant van de wereld voor te verhuizen.

Ik wil zorgen dat het makkelijker wordt, dat het de beste beslissing is geweest die hij ooit heeft genomen. Maar ik val tegen. En dat kan niet, want ik ben een perfectionist en wil de bijzonderste zijn. En zolang ik niet zo word gezien of behandeld, kan ik ook niet zijn wie ik hier zou willen zijn.

Ik denk dat elke onzekerheid die ik in mijn verschillende relaties heb gehad al meer dan eens de revue is gepasseerd binnen dit half jaar, en ik begin langzaam aan mezelf te twijfelen. Ligt het aan mij? Doe ik iets verkeerd? Doe ik ALLES verkeerd? Is het inderdaad allemaal mijn schuld? Moet ik in therapie om aan al mijn issues te werken? Of is er een mogelijkheid dat het toch aan hem of aan de interactie tussen ons ligt?

Waar vecht ik nu voor? Is het kansloos? Ben ik een droom aan het najagen die al lang niet meer bestaat en ook niet meer opnieuw kan beginnen met bestaan? Of zit het er ergens nog, heel diep weggestopt onder alle ellende, en krijgen we het wel boven als we het samen gewoon heel hard proberen?

Elke dag zou ik een post kunnen schrijven van dit formaat of langer, over alles wat het qua gevoel bij mij teweeg brengt. Er is zoveel boosheid, verdriet, jaloezie, onzekerheid, verontwaardiging, disrespect, frustratie, verwarring en wanhoop dat ik elke dag een compleet boek zou kunnen schrijven, maar achteraf nog niet het gevoel zou hebben dat ik nou heb gezegd wat ik wilde zeggen.
Want het beweegt in cirkels, ik kom telkens tot dezelfde conclusie, maar steeds via een andere weg, en meteen twijfel ik dan weer aan die conclusie omdat ik misschien toch iets over het hoofd zie.

Dit zou de mooiste tijd van mijn leven moeten worden.
Ha. Ha. Ha.
link2 comments|post comment

Welkom [Oct. 8th, 2010|10:26 pm]
Fanny
Bij de grootste desillusie ooit.
linkpost comment

Verjaardag [Sep. 13th, 2010|02:28 pm]
Fanny
17 sept: verjaardag
18 sept: feestje op Oranjestraat 83 in 's Gravendeel, vanaf 20u. Hopelijk tot dan allemaal!
linkpost comment

Nieuwsgierig? [Apr. 24th, 2010|11:11 pm]
Fanny
Voor iedereen die benieuwd is: we gaan vanavond naar Downward Spiral. Hopelijk tot daar!
link2 comments|post comment

Finally [Mar. 23rd, 2010|07:56 pm]
Fanny
[mood |happyhappy]
[music |The Killers -All the pretty faces]

Eindelijk is het dan tijd om het te gaan vertellen. De mensen die het persoonlijk van mij moesten horen, weten het nu allemaal, dus het is veilig om het via Internet openbaar te maken.
De mensen die mijn Facebook lezen, weten het waarschijnlijk al. Voor al de rest: let op.

Dat huis he, waar ik het over had......

Daar ga ik niet alleen wonen.

Een paar posts geleden vertelde ik al dat mijn reis mijn leven heeft veranderd, op meer dan 1 manier. En dat is een understatement, want door die ene week is mijn hele leven veranderd.

Over twee weken zal hij hier zijn. De persoon die mijn leven veranderde. Die in heel korte tijd ontzettend belangrijk voor me is geworden. Die beter bij me past dan ik ooit dacht dat iemand bij me zou passen. De persoon met wie ik de rest van mijn leven wil delen.

Zijn naam is Flame. Hij komt uit Melbourne. En nu gaat hij bij mij wonen.

Uiteraard komt er een welkomstparty/weg uit Tilburg-party/housewarming. Wij houden U op de hoogte.
link4 comments|post comment

Verhuizing [Mar. 23rd, 2010|07:47 pm]
Fanny
Hey mensen,
Zoals sommigen van jullie al weten, heb ik straks een nieuw huisje in 's Gravendeel. Daar moet uiteraard vanalles gebeuren.... en dat is in je eentje natuurlijk een stuk minder gezellig! Vandaar ook dit bericht: iedereen die zin en tijd heeft om te klussen op een of meer van de volgende dagen, is van harte welkom om te reageren:
30 maart
2-3-4-10-11-13-19-23 april, en de hele laatste week van april. Ik hoor het graag, want ik kan wel wat hulp gebruiken!
linkpost comment

Oei... [Mar. 17th, 2010|06:53 pm]
Fanny
Eigenlijk wel heel erg dat, nu ik weer half-jarig (of halfjaar-ig) ben, de post daarover van vorig jaar nog steeds op de voorpagina staat.....
link1 comment|post comment

Back Up [Mar. 17th, 2010|06:48 pm]
Fanny
[mood |tiredtired]
[music |Johan - Tumble and Fall]

Voor degenen die het reisverslag niet hebben gevolgd: ik ben terug en het was geweldig.
En dat is een understatement.
Het is een ervaring die ik nooit had willen missen.
Een ervaring die mijn hele leven heeft veranderd.
Ondanks alles wat er sinds die tijd is gebeurd (zie mijn vorige post...) voel ik me op dit moment beter dan ooit.
Over het algemeen dan.

Ik zit in een emotionele achtbaan, ga van heel hoog naar heel laag, en dat heeft allemaal te maken met die ene heel grote verandering in mijn leven.
Nog een tijdje en dan zullen jullie het allemaal weten.
linkpost comment

(no subject) [Mar. 17th, 2010|06:42 pm]
Fanny
So I guess what you say is true
I could never spend my life with a man like you

I could never be your woman
linkpost comment

navigation
[ viewing | most recent entries ]
[ go | earlier ]